Embracing Change: Charting a New Course in My Design Journey
“Don’t be afraid to give up the good to go for the great.”
Two years without client work changed my understanding of design more than the previous twelve.
In 2017 I sold my shares in the design studio I had co-built over twelve years. There were several reasons, but the most important one was simple: I needed a break. After years of intense work, hundreds of projects and building a company from scratch, I felt I needed to stop for a moment. One of the conditions of the sale was that for two years I would not return to the industrial design market. The company was strongly associated with my name at that point, so appearing alongside it as an independent designer would simply not have been fair to the partners to whom I was selling my shares. I wanted to breathe, and I intended to honour that condition. I just did not know that those two years would change my thinking about my own work more than the previous decade.
Because instead of resting, I started building.
Real estate had always interested me. Space as a product, an apartment as an experience, an interior as something far more than an arrangement of walls and furniture. But the truth is that Homessence would not have existed without my beloved Marika. Marika Jóźwiak is an interior architect with enormous renovation experience. The combination of my experience in product design, brand building and implementation with her knowledge of architecture and how spaces actually function created something neither of us would have built alone. That is how the idea emerged, and then the name, which over time became our shared brand.
The idea was simple. We bought apartments, designed them from scratch, created a complete experience for the client. It was not classic flipping — that was not even popular on the market at the time. It was designing spaces that had character, emotion and value. Most of the furniture was designed and made specifically for those interiors, because the goal was to create high-margin premium products. It was not easy. For most of my life I had worked to tolerances of 0.001 to 0.1 mm, and here I collided head-on with construction's "more or less level," which cost me a great deal of nerves and the time demanded by endless corrections to reach the finish I was after.
It was the first time I had used design thinking completely outside the product context I had known before. And I understood something important. The value I bring is not tied to what I design, but to how I think about designing. A medical device, consumer electronics, a premium apartment, a brand, a company — the mechanism is similar every time. The key is to see the problem as a whole, understand the user, connect function with emotion, form with narrative, and bring it through to execution.
When the two years ended I returned to industrial design, but I returned different. With even greater experience of building my own brand, my own products and my own venture. The two-year condition I received with the sale turned out to be one of the best things that could have happened to my career. Not because it opened my eyes to real estate. Because it forced me to see myself more broadly than the frame of a design studio allowed.
It is good, from time to time, to sail your own course.
— Boni
Dwa lata bez projektowania dla klientów zmieniły moje rozumienie designu bardziej niż poprzednie dwanaście.
W 2017 roku sprzedałem swoje udziały w studiu projektowym, które współtworzyłem przez dwanaście lat. Powodów było kilka, ale najważniejszy był prosty: potrzebowałem przerwy. Po latach intensywnej pracy, setkach projektów i budowaniu firmy od zera poczułem, że muszę się na chwilę zatrzymać. Jednym z warunków sprzedaży było to, że przez dwa lata nie wrócę na rynek wzornictwa przemysłowego. Firma była wtedy mocno kojarzona z moim nazwiskiem, więc pojawienie się obok niej jako niezależny projektant byłoby po prostu nie fair wobec wspólników, którym właśnie sprzedawałem swoje udziały. Chciałem odetchnąć — i zamierzałem ten warunek uszanować. Nie wiedziałem tylko, że te dwa lata zmienią moje myślenie o własnej pracy bardziej niż poprzednia dekada.
Bo zamiast odpoczywać, zacząłem budować.
Od zawsze interesowały mnie nieruchomości. Przestrzeń jako produkt, mieszkanie jako doświadczenie, wnętrze jako coś znacznie więcej niż układ ścian i mebli. Ale prawda jest taka, że Homessence nie powstałoby bez mojej ukochanej Mariki. Marika Jóźwiak jest architektką wnętrz z olbrzymim doświadczeniem remontowym. Połączenie mojego doświadczenia w projektowaniu produktów, marek i wdrożeń z jej wiedzą o architekturze i funkcjonowaniu przestrzeni stworzyło coś, czego żadne z nas nie zbudowałoby osobno. I tak pojawił się pomysł, a potem nazwa, która z czasem stała się naszą wspólną marką.
Pomysł był prosty. Kupowaliśmy mieszkania, projektowaliśmy je od podstaw, tworzyliśmy kompletne doświadczenie dla klienta. To nie było klasyczne flipowanie, ono wtedy nawet nie było popularne na rynku. To było projektowanie przestrzeni, które miały charakter, emocję i wartość. Większość mebli była projektowana i wykonywana specjalnie dla tych wnętrz, bo celem było tworzenie wysokomarżowych produktów premium. Nie było to łatwe. Przez większość swojego życia operowałem na tolerancjach od 0,001 do 0,1 mm, a tutaj brutalnie zderzyłem się z budowlanym "w miarę równo", co kosztowało mnie wiele nerwów i czasu, jakie wymagały niekończące się poprawki, aby dosięgnąć perfekcji.
To był mój pierwszy raz kiedy użyłem designerskiego myślenia całkowicie poza kontekstem produktu, jaki wcześniej znałem. I wtedy zrozumiałem coś ważnego. Wartość, którą wnoszę nie jest związana z tym co projektuję, ale z tym jak myślę o projektowaniu. Urządzenie medyczne, elektronika, apartament premium, marka czy firma — za każdym razem mechanizm jest podobny. Kluczem jest spojrzeć na problem całościowo, zrozumieć użytkownika, połączyć funkcję z emocją, formę z narracją i doprowadzić do wdrożenia.
Gdy dwa lata minęły, wróciłem do wzornictwa przemysłowego, ale wróciłem inny. Z jeszcze większym doświadczeniem budowania własnej marki, własnych produktów i własnego przedsięwzięcia. Dwuletni warunek, który dostałem przy sprzedaży, okazał się jedną z najlepszych rzeczy, jakie mogły mi się zawodowo przydarzyć. Nie dlatego że otworzył mi oczy na nieruchomości. Dlatego że zmusił mnie do zobaczenia siebie szerzej, niż pozwalały mi ramy studia projektowego.
Dobrze jest od czasu do czasu popłynąć swoją drogą.
— Boni
✍️ About the author: Michal Bonikowski is an award-winning industrial designer, IF Design Award, ADC and DesignEuropa juror, and founder of Bonikowski Design and Strategy. He has been shaping products and innovation for over 25 years.